Karanlık

   Aydınlık sanmıştım gördüğüm şeyi, değilmiş halbuki, ışıkmış sadece. Ona bakarken, onu düşünürken hayallerim hep aydınlık evet ama gözü açtığımda ki karanlığı ne yapacağım. Bulamıyorum çıkış yolunu.
   Aslında hep umudu öğrendim bu güne kadar, hayallerimizin hiç biri karanlıkta olmadı bu yüzdendir belki de karanlığa bu kadar dayanabilmem, direnmem ahmakça. İşte umudumun kalmadığı yerler de oluyor böyle bana umut edecek hiç bir şey bırakmadın ''Ay Işığı'' seni gördüğümde gerçek sanmıştım. Hala gerçek olmadığına inandırmaya çalışmak kendimi çok canımı acıtıyor aslında.  Hiç gözükmeseydin be ışık.
    Ne yapacağımı hiç bilmiyorum, ben karanlıkta çok denedim çabuk vazgeçiyorum tamam ama, hiç bir yolu göremiyorum ki. Ne yapsam ulaşamazmışım gibi ''ışığına''. Umudunu kaybetmek midir bu ? Belki...Kabul de edemiyorum bu durumu umudumu kaybetmediğimi düşünsem direnmem lazım ama yapacak bir şeyim kalmadı. Kabul etsem kaybettim desem hayallerimi satmış olacağım, biliyorum bundan sonrası hep daha karanlık olacak. Bir aydınlık hayali daha geçmişe saplanacak. Sonra her çırpınışımda aydınlıkların güzelliklerinden ziyade onu kaybetmek gelecek aklıma. Her aydınlığa ulaşma çabamda kaybettiğimdeki acı alacak umudumun yerini. Şimdi biraz da çok alacak. Bana güzel hayaller için mücadele etme gücünü kim verecek ?
   Yeniden yalnızlık var ucunda işte,yalnızlığın bu bitmek bilmez buhranları var. O kadar kolay değil yalnızlık tek başına olmak kadar kolay değil.Umut kadar derin, aydınlık kadar derin, karanlık kadar derin benim için. Yalnızlık hep düşmandı benim için, hep ibne hakemin yönettiği müsabakalarda, hep ofsayttan golü yiyip bir sıfır mağlup başladığım düşmanım. Böyle derin bir olguya karşı ben kafamda bunlar varken nasıl kafa tutarım ki artık. Kaybettim veya kaybetmedim diyemememin nedeni de ona karşı savaşıyor olmamdır belki de. Benim karanlığım yalnızlığım.
    Bunları hep sen açtın başıma ''ay ışığı''. Gittin. Hiç adetim değildir ama göz göre göre istemiştim. Buraya da iliş demiştim. Benim gökyüzümde parlarmısın demiştim. Sen gittin. Nereden çıktın be ay ışığı?  Çok fena yaktı canımı senin umudun bu sefer. Gittin ne ışığın var ne umutlanacağım bir haber. Karanlıktayım hem de en dibinde,  nasıl geçecek bu keder.